In gesprek met Corri Janssen
sinds september 2023 lid van De Onafhankelijken
Tekst & foto’s: Gerda van Bockxmeer
Corri Janssen heeft een aangenaam atelier op het WG-terrein, een mooie hoge ruimte op een rustige plek, een oase in de stad.
Bij het binnenkomen vallen me als eerste de serie linosnedes op waar Corri de laatste jaren aan heeft gewerkt. Het zijn intieme taferelen met haar kleinkinderen als onderwerp, niet stijfjes poserend, maar liefdevol vastgelegd in hun spel, hun samenzijn of gezellig met elkaar hangend op de bank.
Ik zie een warme en intieme sfeer vol huiselijkheid.
De onderwerpen die Corri kiest komen van dichtbij, ze laat me een boek zien met tekeningen waarin ze haar jeugdherinneringen verbeeldt, ook toont ze me een map met 75 portretten van familie, vrienden en modellen, allen in lino. Ze noemt haar werk figuratief en illustratief, abstractie ligt haar niet.
Ze is ook geinspireerd door de vrijheid in het werk van Lucebert. Toen ze dat voor het eerst in het Stedelijk zag was ze onder de indruk van de losse lijnen daarin, ze begon te fantaseren met potlood en penseel, soms uitgaande van een vlek, al tekenend ontstond er een nieuwe wereld.
Bijzonder vind ik dat Corri pas op haar veertigste begon met tekenen, ze was er eerder niet mee in aanraking gekomen. Een vriendin vroeg haar mee te gaan naar een cursus tekenen en daar ging een wereld voor haar open, ze is er nooit meer mee gestopt. Om verder te komen deed ze de avondopleiding aan De Witte Lelie, het was een heerlijke tijd.
Corri werkt graag met grafische technieken, niet alleen met linosnede, maar ook met sjabloondruk vaak in combinatie met collage, ze vertelt enthousiast over de mogelijkheden van de gelliplaat. Op deze flexibele zachte plaat brengt ze meerdere kleuren inkt of acrylverf aan, bij het afdrukken vloeien de kleuren gedeeltelijk in elkaar over, de uitkomst is verrassend, toeval speelt een rol, het is een inspirerend uitgangspunt om verder te gaan met sjablonen en/of de collagetechniek.
Ze gebruikt motieven uit het circus, vaak paarden, dat laatste heeft ook te maken met haar jeugd, haar vader had een stalhouderij.
Ons gesprek gaat verder over de Waddeneilanden waar we beiden graag komen, dit naar aanleiding van haar prachtige landschappen in pastel, getekend op Terschelling en voor mij heel herkenbaar.
Het was inmiddels donker toen ik naar huis fietste, het was fijn om op deze manier nader kennis te maken met Corri.





